Setting: sore-sore hari Minggu jem 5an, abis dari GI, di mobil, agak mendung.. Baca dengan nada Sumatera / Sulawesi, apa aja asal bukan Jawa / Sunda. Apa aja yg penting keras, hampir kayak teriak, dan teriak lebih keras lagi di akhir stiap kata. Cobalah.. Gw: "sekarong kito kemano?" Dia: "pulong sajo.. kamo bilong kako kamo sakot?" Gw: "iyo, sakot.. garo-garo sepato baro" Dia: "Kalo begito laon kalo kamo beli eh belo nyo sepato bekos sajo, biar eh bior, go sakot" Gw: "Kurong asom.. Kito pulong? Emong udo lapor?" Dia: "Sekarong jom brapo.. Woh jom nyo tanggong kalo mao makon, pulong sajo dulo" Gw: "Wadoh lihot, Gedong UOBo nyo maso banjor depon nyo" Dia: "Banjor? Hohohohoho.. Iyo, masoh dipompo teros ito, kasion sekalo orong2 yong keno" Gw: "Iyo, lihot, ito sampe jado macot" Dia: "Macot? Hohohohooo" Demikianlah kira2 percakapan orang utan kami berlangsung sekitar ...
“Let your smile change the world but don't let the world change your smile"